Z Ziemi Kłodzkiej aż po Dach Turcji – Zbigniew Wnęk, Kacper Kaszuba i Krzysztof Kaszuba stanęli na szczycie Araratu, najwyższego masywu górskiego w Turcji. Wyprawa była nie tylko pełna emocji, ale także wymagającym sprawdzianem kondycji, wytrzymałości i ważnym górskim doświadczeniem dla mieszkańców Dolnego Śląska. Ich droga na wysokość 5137 metrów wymagała odpowiedniego przygotowania, pokonania trudnych warunków i zmierzenia się z potęgą jednego z najbardziej charakterystycznych szczytów Bliskiego Wschodu. Na szczyt dotarli w sobotni poranek, 5 września, dokładnie w momencie, gdy nad górami zaczynało wschodzić słońce.
Najpierw Suphan Dagi i burza z gradem
–Wyprawa rozpoczęła się od wymagającego przejścia na Süphan Daǧi. 1 września pokonaliśmy około 16 kilometrów trasy, z przewyższeniem przekraczającym 1600 metrów. Szczególnie wymagająca okazała się końcówka podejścia – ostatnie około 250 metrów prowadziło stromymi, kamienistymi stokami – mówi Zbigniew Wnęk
Na wysokości szczytowej nie zabrakło dodatkowych emocji. Wędrowców złapała krótka burza z krupą śnieżną i gradem. Po zejściu czekał ich nocleg w namiotach.
Kolejny dzień był przeznaczony na odpoczynek i poznawanie wschodniej Turcji. Dolnoślązacy zwiedzali m.in. pałac Ishaka Pashy oraz odwiedzili legendarne miejsce związane z Arką Noego.
Coraz wyżej pod Ararat
3 września rozpoczęła się właściwa droga pod Ararat. Tego dnia grupa przeszła z wysokości około 2300 metrów do pierwszego obozu położonego na 3400 metrach. Podejście nie należało jeszcze do najtrudniejszych, ale każdy kolejny dzień oznaczał coraz większą wysokość i konieczność przygotowania się do finałowego podejścia na szczyt.
Dzień później przyszła pora na przejście do obozu drugiego, znajdującego się na wysokości około 4130 metrów. Kamienista, dość trudna droga zajęła około 3,5 godziny. Nocleg odbył się w niewielkich, dwuosobowych namiotach.
Wyruszyli w środku nocy
Najważniejszy etap wyprawy rozpoczął się 5 września o godzinie 0:35. Wtedy Zbigniew Wnęk, Kacper Kaszuba i Krzysztof Kaszuba ruszyli w kierunku szczytu Araratu.
Przed nimi była stroma i bardzo kamienista droga. Wraz ze wzrostem wysokości pojawiał się śnieg – od około 4600 metrów trasa prowadziła już śnieżną ścieżką, a powyżej 4800 metrów trzeba było mierzyć się z połączeniem skał i śniegu.
O warunkach panujących podczas nocnego wejścia opowiedział Telewizji Kłodzkiej Zbigniew Wnęk. „Trasa w nocy przy lekkiej poświacie księżyca, dość chłodno, około -4C” – mówił.
Na szczycie przywitał ich wschód słońca
W najwyższych partiach Araratu warunki stały się jeszcze trudniejsze. Powyżej 5000 metrów wiał silny wiatr, przez co temperatura odczuwalna spadała do około -11C. Mimo zimna i wymagającej trasy grupa dotarła na szczyt około godziny 5:30. Moment nie mógł być bardziej wyjątkowy – właśnie rozpoczynał się wschód słońca.
Po krótkiej chwili na szczycie i wykonaniu pamiątkowych zdjęć przyszedł czas na zejście. Ze względu na dotkliwe zimno nie było możliwości długiego pozostania na górze.
Szybki powrót z wysokości ponad 5 tysięcy metrów
Zejście do drugiego obozu zajęło około trzech godzin. Tam uczestnicy wyprawy zrobili dwugodzinną przerwę na odpoczynek, po czym ruszyli dalej w dół, docierając do pierwszego obozu.
Zdobycie Araratu było kulminacją kilkudniowej wyprawy, podczas której mieszkańcy Ziemi Kłodzkiej musieli zmierzyć się nie tylko z dużymi przewyższeniami i wymagającym terenem, ale również z szybko zmieniającą się pogodą, zimnem i wysokością.
Nagrodą za wysiłek był jeden z najbardziej niezwykłych górskich widoków – wschód słońca oglądany ze szczytu Araratu, z wysokości 5137 metrów. To z pewnością chwile, które pozostaną w pamięci wspinaczy na całe życie. Życzymy Zbigniewowi Wnękowi, Kacprowi Kaszubie i Krzysztofowi Kaszubie kolejnych wspaniałych ekspedycji oraz zdobywania najwyższych szczytów świata!
