Na stokach Śnieżnika pojawiły się stada owiec, które wracają w ten region dzięki działaniom Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska we Wrocławiu. Przywrócenie tradycyjnego wypasu nie jest jednak wyłącznie nawiązaniem do historii regionu. To przede wszystkim element ochrony cennych siedlisk przyrodniczych Masywu Śnieżnika.
Przez wieki wypas bydła i owiec wpływał na wygląd tutejszego krajobrazu. Kiedy tradycyjne pasterstwo zanikało w drugiej połowie XX wieku, cenne murawy zaczęły stopniowo zarastać. Dziś wypas jest ponownie wykorzystywany jako naturalna metoda czynnej ochrony przyrody.
Owce pomagają ograniczyć zarastanie muraw, sprzyjają kiełkowaniu charakterystycznych dla nich gatunków oraz zwiększają różnorodność biologiczną. Dzięki temu możliwe jest zachowanie siedlisk ważnych dla rzadkich roślin i zwierząt, w tym dzwonka brodatego.
Działania prowadzone są w ramach projektu pn. „Śnieżnicki Zwornik II”, współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu Interreg Czechy – Polska 2021-2027.
Przywrócenie użytkowania pastwiskowego w rejonie hali pod Śnieżnikiem i kopuły Śnieżnika ma ograniczyć sukcesję naturalną, czyli stopniowe zarastanie muraw. Ochroną objęte są m.in. wysokie górskie murawy acidofiln, bezwapienne wyleżyska śnieżne oraz górskie i niżowe murawy bliźniczkowe.
Owce mogą wzbudzać zainteresowanie turystów, dlatego podczas wędrówek warto pamiętać o kilku zasadach. Nie należy podchodzić do stada, dotykać ani dokarmiać zwierząt. Psy powinny być bezwzględnie prowadzone na smyczy. Zbyt bliska obecność ludzi lub psów może poszyć owce i zakłócać prowadzony wypas.
Powrót owiec na Śnieżnik to przykład tego, jak tradycyjnej gospodarowanie może wspierać współczesną ochronę przyrody. Dzięki odpowiednio prowadzonemu wypasowi cenne Siedliska mają szansę zachować swój charakter i różnorodność dla kolejnych pokoleń.
