Od monumentalnych opactw i zabytkowych świątyń po miejsca, które przez wieki kształtowały historię Europy. Via Sacra to transgraniczny szlak prowadzący przez najcenniejsze zabytki Dolnego Śląska, Czech i niemieckich Górnych Łużyc. To propozycja dla miłośników historii, architektury i turystyki kulturowej, ale także przykład projektu, który pokazuje, że wspólne dziedzictwo potrafi skutecznie łączyć ludzi ponad granicami.
800 lat historii zamknięte w jednym miejscu
Jednym z najważniejszych punktów związanych z rozwojem Via Sacra jest opactwo cysterek St. Marienthal w niemieckim Ostritz, gdzie odbyła się konferencja poświęcona szlakowi z udziałem przedstawicieli Polski, Czech i Niemiec.
To niezwykły obiekt, który nieprzerwanie funkcjonuje od blisko ośmiu stuleci. Dawne zabudowania gospodarcze pełnią dziś funkcje edukacyjne, społeczne i kulturalne, a zakonnice, pozostając strażniczkami dziedzictwa, powierzyły prowadzenie wielu działań osobom świeckim. Dzięki temu możliwe jest zachowanie historycznego kompleksu i pozyskiwanie środków na jego utrzymanie.
Granice przestały dzielić. Dziś łączą mieszkańców pogranicza
Położenie opactwa nad Nysą Łużycką doskonale oddaje ideę całego projektu. Niedaleko znajduje się również trójstyk granic Polski, Czech i Niemiec – symbol miejsca, w którym współpraca transgraniczna stała się codziennością.
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. W okresie zimnej wojny granice były szczelnie strzeżone, a mieszkańcy sąsiadujących państw mieli ograniczone możliwości kontaktu. Jak przypominał pomysłodawca Via Sacra, dr Volker Dudeck, mimo bliskości geograficznej Polacy, Czesi i Niemcy często niewiele o sobie wiedzieli.
Jego zdaniem szlak ma nie tylko promować najcenniejsze zabytki pogranicza, ale również pomagać przełamywać stereotypy i budować wzajemne zrozumienie między narodami.
Od jednego zabytku do międzynarodowego projektu
Początki Via Sacra sięgają promocji słynnych zasłon wielkopostnych znajdujących się w Żytawie. To właśnie wokół tego wyjątkowego zabytku narodziła się idea stworzenia szlaku prezentującego najcenniejsze obiekty sakralne regionu.
Projekt szybko zaczął się rozwijać. Do współpracy zaproszono partnerów z Polski i Czech, tworząc sieć miejsc, które łączą historię, duchowość i kulturę trzech państw.
Wspólna historia zapisana w kamieniu
Dolny Śląsk, Czechy i Górne Łużyce przez wieki pozostawały pod wpływem tych samych wydarzeń historycznych. Okres panowania Habsburgów pozostawił po sobie imponujące klasztory, bazyliki i świątynie, które dziś należą do najcenniejszych zabytków tej części Europy.
Jednym z najlepszych przykładów jest pocysterskie opactwo w Krzeszowie z monumentalną bazyliką, uznawaną za jedną z najpiękniejszych barokowych świątyń w Polsce.
Via Sacra wzmacnia turystyczną markę Dolnego Śląska
Rozwój szlaku wpisuje się w działania promujące całe pogranicze jako atrakcyjny kierunek podróży przez cały rok. W Saksonii Via Sacra została uwzględniona w strategii rozwoju turystyki, natomiast na Dolnym Śląsku stanowi ważny element oferty opartej na dziedzictwie kulturowym.
Jak podkreśla Jakub Feiga, dyrektor biura zarządu Dolnośląskiej Organizacji Turystycznej, włączenie dolnośląskich obiektów do międzynarodowej sieci znacząco wzmacnia promocję regionalnego dziedzictwa sakralnego i zwiększa atrakcyjność całego regionu.
20 wyjątkowych miejsc na jednej trasie
Via Sacra można przemierzać pieszo lub rowerem. Obecnie tworzy ją 20 obiektów zlokalizowanych w Polsce, Czechach i Niemczech.
Po polskiej stronie szlak obejmuje pocysterskie opactwo w Krzeszowie, kościół Wang w Karpaczu oraz dawny Kościół Łaski w Jeleniej Górze.
Via Sacra to jednak znacznie więcej niż trasa turystyczna. To podróż przez historię, kulturę i duchowość, która przypomina, że wspólne europejskie dziedzictwo nie kończy się na granicach państw.
Przeczytaj również: Mroczny Dolny Śląsk Część 11: miejsca niczym z horrorów i legend. Czy warto je odwiedzić? | .: Tv Kłodzka :.
